گور گورستان خالدنبی کنده می‌شود
اسفند ۲۰, ۱۳۹۶
ناگفته‌های سازمان میراث فرهنگی در گفت‌وگو با احمدزاده کرمانی
اسفند ۲۰, ۱۳۹۶
نمایش همه

مسجد جامع عتیق شیراز

مسجد جامع عتیق و خدایخانه آن در شهر شیراز در ضلع شرقی بارگاه حضرت شاهچراغ (ع)  غریب و تنهاست. بسیاری از گردشگران که به شیراز سفر می کنند از وجود این بنای بسیار زیبا مطلع نیستند. عتیق کهن ترین مسجد جامع استان فارس محسوب می‌شود و به نام‌های مسجد آدینه، مسجد جمعه و مسجد جامع نیز شهرت دارد. مسافران شیراز با تماشای این مسجد به وجد می‌آیند.

عمرولیث صفاری چون وارد شیراز شد دستور داد تا به شکرانه پیروزی درخشانی که در جنگ با قشون خلیفه عباسی به دست آورده بود، طرح مسجد بزرگی را در شیراز بسازند که از هر حیث بی سابقه باشد. این مسجد در سال ۳۸۱ هجری قمری به اتمام رسید.

این مسجد اولین هسته مذهبی در شهر شیراز است که جدا از عملکرد مذهبی نقش اجتماعی–سیاسی نیز داشته‌ است و به همین دلیل دارای شش ورودی در اضلاع مختلف است که مهم‌ ترین آن ورودی ضلع شمالی است که در دوره صفویه بازسازی شد

در سال ۷۵۲ هجری قمری، شاه اسحق اینجو، ساختمانی در میان مسجد بنا کرد که آن را خدایخانه یا دارالمصحف می نامند و مکان نگهداری قرآن مجید و مکان تلاوت آن بوده‌ است. کتیبه سنگی آن از نمونه‌ های ارزنده هنر خطاطی به شمار می‌رود. این کتیبه به خط “یحیی الجمالی الصوفی” خطاط نامدار زمان شاه اسحق نوشته شده و حاوی جملاتی در شأن قرآن مجید است.

عمارت خدایخانه و ایوان های آن، دارای ۱۲ متر طول و ۱۰ متر عرض است و مساحت اتاقی که در وسط آن قرار گرفته است به ابعاد ۸ متر طول و ۶ متر عرض می باشد که از سنگ و گچ ساخته شده است. در ضلع شرقی و غربی این اتاق، دو سنگ مشبک قرار دارد و در دو ضلع جنوبی و شمالی آن، هر کدام یک در ورودی است که بر روی در ضلع شمالی خاتم کاری صورت گرفته است. در چهار گوشه خدایخانه، چهار ستون مدور مغازه مانند وجود دارد که نمای بیرونی آن از سنگهای مکعب شکل آجر مانند است که لابه لای آن سنگ های رنگین به کار رفته و با گچ نصب شده است. روی سنگ های ازاره پایین نیز نقش و نگار هایی دیده می‌شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *