چهارطاقی بازه هور در حال شکافتن از هم!
مرداد ۲۴, ۱۴۰۰
سنگ نوشته‌ای از اواخر دوره تیموری
مرداد ۲۴, ۱۴۰۰
نمایش همه

تلویزیونی شدن قصه یک کودک ناخواسته

یا رییس سابق صدا و سیما را به میدان بازی فرعی فرستادند یا این‌که شنیده‌های مبنی بر مهم نبودن این وزارتخانه برای حاکمیت بی‌پایه و اساس بوده

فاطمه علی اصغر

می‌گفتند، هیچ رقابتی برای سرپرستی‌اش در بین نبود، مگر بین شکست‌خورده‌ها و کارنابلدها. از پشت درهای بسته شنیده می‌شد، هیچ‌کس حاضر نیست راهی ساختمان ارگ خیابان آزادی شود و سکان وزارت نوپای میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی را بر عهده بگیرد. برخی گمانه‌زنی می‌کردند، «روح‌الله احمدزاده» با مهر مدیر اتوبوسی بر پیشانی‌اش، لابی‌گری‌های وسیعی را از خراسان برای رسیدن به این پست انجام داده. مدتی هم نام «سعید اوحدی»، معاون سرمایه‌گذاری و برنامه‌ریزی سازمان میراث‌فرهنگی به چشم می‌خورد. حرمت‌الله رفیعی، محمدرضا دشتی و محسن منصوری هم جزو اسامی بودند که از سوی گروه‌های ذینفع این وزارتخانه نامشان در شبکه‌های مجازی مطرح ‌شد تا اسم و رسمی بهم بزنند اما نام‌های بی‌پایه و اساس‌شان مثل حباب روی آب ‌ترکید و به هوا ‌‌رفت.

فقط یک نام بود که از ابتدا در گمانه‌زنی‌ها بود و تا آخر هم بی‌رقیب ماند. البته این نام بین انتخاب وزارت ارشاد و وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی درمانده تا این‌که امروز به تاریخ چهارشنبه ۲۰ مرداد ۱۴۰۰ پایگاه اطلاع‌رسانی دولت از ارسال فهرست وزرای پیشنهادی دولت ابراهیم رئیسی به مجلس خبر داد.  جلوی وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی این نوشته شده بود: «سیدعزت‌الله ضرغامی». علیرضا سلیمی، عضو هیات رئیسه مجلس هم این فهرست را تایید کرد اما تاکید هم کرد: « هنوز غیررسمی است.»

رسمی یا غیررسمی بودن این اسامی اما برای دوستداران میراث فرهنگی مهم نیست، آن‌ها با نامی روبه‌رو شدند که بالاخره در جایگاه پذیرش این کودک ناخواسته قرار گرفته است. این نام از قضا زمانی مدعی ریاست‌جمهوری بوده. بنابراین ماجرا دو حالت دارد یا رییس سابق صدا و سیما را به میدان بازی فرعی فرستادند یا این‌که شنیده‌های مبنی بر مهم نبودن این وزارتخانه برای حاکمیت بی‌پایه و اساس بوده است.

اگر از دل کارمندان این وزارتخانه بخواهید بشنوید، می‌گویند؛ از شر مدیران کارنابلد در فعالیت ستادی به تنگ آمده‌اند و شنیدن این نام خیالشان را راحت می‌کند اما اگر در جایگاه فعالان میراث‌فرهنگی، رسانه‌ها و کارشناسان باشید، آن‌ها همچنان نگران رویکرد ضرغامی در قبال آثار تاریخی و مواریث میراث فرهنگی ایران هستند.

مهمترین چالش در حال حاضر این است، وزارتخانه میراث فرهنگی هنوز سازمانی است که نتوانسته سر از تخم بیرون آورد و چارچوب یک وزارتخانه را پیدا کند. علی‌اصغر مونسان، هیچ وقت نخواست وارد چالش جدی برای رفع مشکلات اساسی این وزارتخانه شود، او مهندس عمرانی بود، معروف به شهرداری‌چی که اوج رزومه‌اش در منطقه پرسود کیش می‌گذشت. از کرامات او همین بس، با این‌که هیچ شانسی برای بودن در این سمت را نداشت، پنج روز مانده به رفتنش «آیین‌نامه رسانه وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی» که به نوعی تنگ کردن عرصه بر روزنامه‌نگاران است را امضا کرد.

او به جای تلاش برای رفع نواقص بنیادی این وزارتخانه در روزهای آخر، اوقاتش را به گرفتن ارتباط قوی با ائمه‌جمعه شهرستان‌ها پر کرد تا شاید جایی در دل‌های اصولگرایان پیدا کند اما نشد.

ارزیابی آنچه مونسان کرد یا نکرد، نیازمند بررسی‌های عمیق‌تری است که قاعدتا باید از سوی مراجع پژوهشی و بازرسی کشور اعلام شود اما روندی که او رقم زد، نشان می‌دهد، دومین وزیر این وزارتخانه کم‌سن‌وسال راه دشواری در پیش دارد؛ البته اگر بخواهد، اقدام جدی برای ایجاد تحول با به کارگیری نظر کارشناسان، متخصصان و استادان دانشگاه به نفع حفظ میراث فرهنگی، توسعه گردشگری و رونق صنایع‌دستی در جهان بردارد.

نام«سیدعزت‌الله ضرغامی» هم هراس‌برانگیز است هم امیدوار کننده. امیدوارکننده از این نظر که او توان اجرای رویکردش در حوزه میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی را دارد اما اگر این رویکرد در راستای ساماندهی و هویت بخشی میراث فرهنگی ایران بر اساس اصول و قوانین از پیش تعیین شده این حوزه نباشد بسیار هراس‌برانگیز می‌شود.

پس بیاییم با هم رزومه او را مرور کنیم، شناخته‌شدن‌ترین مسئول سازمان صداوسیما در فاصله سال‌های ۱۳۸۳ تا ۱۳۹۳؛ متولد سال ۱۳۳۸؛ مهندسی عمران از دانشگاه امیرکبیر؛ فارغ التحصیل رشته مدیریت صنعتی در مقطع کارشناسی ارشد از دانشگاه آزاد.

او از دهه ۶۰ وارد سپاه شد و در برنامه رادیویی آن فعالیت ‌کرد. با آغاز دولت سیدمحمد خاتمی، ضرغامی به وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح منتقل شد و از سال ۱۳۷۶ تا ۱۳۷۹ معاون وزیر دفاع در امور مجلس بود. سال ۱۳۷۹ همزمان با ریاست علی لاریجانی در صداوسیما، او نیز در سمت معاونت امور مجلس و استان‌های این سازمان منصوب شد و بعد از آن هم به مدت ۱۰ سال ریاست سازمان صداوسیما را به عهده داشت و در سال پایانی عمر این ریاست، نشان افتخار جهادگر عرصه فرهنگ و هنر را دریافت کرد. او در حال حاضر، عضو شورای عالی مجازی است و تقابل او با حسن روحانی در این شورا درباره فیلترینگ و حجاب نیز در مقاطعی پرسر و صدا شده است. با این همه او، در سیزدهمین دوره انتخابات ریاست‌جمهوی نتوانست از فیلتر شورای نگهبان گذر کند. رزومه او، به هر حال پروپیمان‌ترین رزومه‌ای است که وزارت میراث فرهنگی به خود دیده اما نمی‌توان چشم روی این چالش بست: آیا قصه این کودک ناخواسته با حضور ضرغامی تبدیل به پروژه پر مخاطب تلویزیونی می‌شود یا پروژه‌ای شکست خورده که این وزارتخانه را به محاق می‌برد.

برگرفته از: پیام ما

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *