چه اراده ای برای کمرنگ کردن اهواز شهر ملی مینای صُبّی وجود دارد؟
خرداد ۲۰, ۱۳۹۹
چه کسی کلیددار «عمارت صمیمی» رامهرمز می‌شود؟
خرداد ۲۵, ۱۳۹۹
نمایش همه

هدف آفرینش صنایع دستی آن را از کاردستی جدا می‌کند

صنایع دستی تنها کالائی برای مبادله نیست، بلکه خصوصیات فرهنگی و ویژگی‌های قومی، از این طریق مبادله می‌شود

 

مازیار الطافی دبیر کمیته صنایع دستی شورای هماهنگی تشکل های غیر دولتی میراث فرهنگی صنایع دستی گردشگری و رییس انجمن باربد

صنایع دستی، به مجموعه‌ای از هنرها و صنایع است که محصول آن‌ها به طور عمده با استفاده از مواد اولیه‌ی بومی، به کمک دست و ابزار دستی ساخته می‌شود. در هر یک از فرآورده‌های این صنایع، ذوق هنری و خلاقیت فکری صنعتگر سازنده، به نحوی تجلی می‌یابد و همین عامل وجه تمایز اصلی این گونه محصول‌ات از مصنوعات مشابه ماشینی و کارخانه‌ای است.

صنایع دستی، حاصل روح ملت‌ها و دستاورد هنرهای آموخته از نسلی به نسل دیگر است. بنابراین، صنایع دستی تنها کالائی برای مبادله نیست، بلکه خصوصیات فرهنگی و ویژگی‌های قومی، از این طریق مبادله می‌شود و نوعی ارتباط فرهنگی در میان جوامع پدید می‌آورد.

صنایع دستی دارای محتوای هنری و فرهنگی پس از جنگ جهانی دوم مورد توجه کشورهای پیشرفته قرار گرفت. در دهم ژوئن/بیستم خرداد سال ۱۹۶۴ نخستین همایش‌ جهانی با شرکت مسئولان اجرائی، استادان دانشگاه، هنرمندان و صنعتگران بیش از ۴۰ کشور جهان در نیویورک برگزارشد. در قطعنامه‌ی پایانی آن همایش تأسیس«شورای جهانی صنایع دستی» به عنوان نهاد وابسته به یونسکو تصویب‌ شد. سالروز تأسیس این همایش به عنوان «روز جهانی صنایع دستی» نامگذاری شد.

در دنیای خشن امروز که نشانه استیلای تکنیک بر روح انسان است، صنایع دستی یعنی دمیدن روح لطافت به این زندگی خشن. انسان تا هست لطافت را می خواهد و صنایع دستی این نیاز  را برآورده می کند. صنایع دستی نوعی کاردستی است که در آن لوازم تزئینی و کاربردی تنها با استفاده از دست یا ابزار ساده ساخته می‌شود. اما آنچه صنایع دستی را از کاردستی جدا می‌سازد، هدفِ آفرینش آن است. آنچه برای هنرمندان این رشته مهم است اینکه صنایع دستی کالایی قابل استفاده در زندگی روزمره انسان‌ها و عاملی برای  امرار معاش باشد، یعنی چیزی بیش از یک کالای ساده‌ی تزئینی. آرزویی که تحقق آن سال‌هاست بعید به نظر می‌رسد. با وجود آنکه صنایع دستی یکی از بخش‌های مهم اقتصادی و فرهنگی کشورمان است اما از جمله مشکلات هنرمندان و صنعتگران این حرفه، گران بودن مواد اولیه  حتی با کیفیت  نامناسب  و نامرغوب است.  این عامل موجب افزایش قیمت محصول نهایی و منجر به کاهش تقاضای فروش است؛ از طرفی نبود استاد کاران ماهر، همچنین سختی دریافت تسهیلات ویژه و . . . سنگی‌هایی بزرگ پیش پای این شغل و هنر کهن و یکی از بخش‌های مهم اقتصادی کشور است. این هنر کهن و هویت ساز  در سالی که مزین به نام  “جهش تولید” است می‌تواند برای کشور سود آور  و اشتغال‌زا باشد. صنعتی که اگر به آن باور داشته باشیم، بی شک می‌تواند مصداق مهم تولید ملی بوده و در مناطق شهری و روستایی اتفاقات سازنده‌ای را در مسیر توسعه پایدار کشور رقم زند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *