ثبت جهانی مفاخر ایرانی
اردیبهشت ۲۴, ۱۳۹۹
فردوسی، شاهنامه و نامیرایی ایرانیان
اردیبهشت ۲۴, ۱۳۹۹
نمایش همه

امسال بزرگداشت فردوسی برگزار نمی‌شود

از معلق شدن ساخت تندیس بزرگ فردوسی در شاندیز مشهد تا نصب دوباره تندیس فردوسی قزوین

 

یاسر موحدفرد

نگرانی‌های فرهنگ‌دوستان از بی‌توجهی به پدر شعر ایران از مشهد تا قزوین جریان دارد. نخستین نگرانی مردمی از بی‌توجهی به حکیم فردوسی توسی با اعلام رسمی میراث فرهنگی خراسان رضوی کلید خورد. مراسم بزرگداشت فردوسی در توس و مشهد معلق شد.

در بیانیه‌ای اعلام شد که آیین بزرگداشت حکیم فردوسی توسی که همه ساله برپایه گاهشمار رسمی کشور در ۲۵ اردی‌بهشت ماه برگزار می‌شد، امسال در مجموعه فرهنگی تاریخی توس و آرامگاه فردوسی توسی برگزار نمی‌شود، وعده برگزاری این آیین در تیرماه امسال هم نتوانست جوش و خروش مردمی را به ویژه در فضای مجازی کم کند؛ اگرچه نمایندگی بنیاد فردوسی در مشهد هم‌چنان به گونه مجازی به آموزش و پژوهش فردوسی‌شناسی از طریق سامانه اینترنتی و فضای مجازی بنیاد فردوسی توس فعال بوده است اما توقف ساخت تندیس‌های غول‌پیکر فردوسی توسی و پهلوان شاهنامه رستم زابلی در منطقه شاندیز شهر مشهد که می‌توانست گردشگران پرشماری را به خود مشغول نماید هنوز تکلیف‌اش، روشن نشده است.

این کم کاری در مشهد زمانی بیشتر جلوه‌گر می‌کند که امسال شهرداری مشهد با پشتیبانی معنوی نهادهای گوناگون از جمله کمیسیون ملی یونسکو در ایران و بنیاد فردوسی، شهر مشهد را به عنوان شهر یادگیرنده ادبی در یونسکو به ثبت جهانی رسانده است اما پس از این ثبت جهانی برای شهر مشهد اقدامی در خور همانند حمایت از فیلم و سریال شاهنامه فردوسی که پیشنهاد آن از سوی بنیاد فردوسی به نهادهای متولی پایتخت ایران از جمله سازمان سینمایی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، بنیاد سینمایی فارابی،  شهرداری تهران، حوزه هنری و حتی وزارت ورزش و وزارت کار مورد تایید قرار گرفت اما در مشهد خواستگاه ادب کهن ایران هیچ پشتیبانی‌ای اعلام نشد.

 

جشنواره‌های مجازی نقالان در تهران

از دیگر سو جشنواره‌های پژوهشی و نمایشی مجازی در تهران با کمترین بودجه در حال برگزاری است اما خواستگاه فردوسی در خراسان بدون برنامه رسمی از سوی نهادهای متولی خواهد بود و معلق شدن بزرگداشت فردوسی شاید آسان‌ترین پاسخ به خواست همیشگی مردم بوده است که در تاریخ برگزاری بزرگداشت فردوسی از سال ۱۳۱۳ خورشیدی بوده است در توس و مشهد رخ‌نمایی کرده است.

 

از شایعه تخریب تا نصب دوباره تندیس فردوسی در قزوین

این نگرانی‌ها هنگامی به اوج رسید که عکس‌هایی از زمین افتادن تندیس فردوسی در جشنواره‌ای دانشجویی در دانشگاه فردوسی مشهد به تازگی داشت به دست فراموشی سپرده می‌شد اما به یک‌باره در آستانه بزرگداشت حکیم فردوسی، تصویرهایی در فضای مجازی نشر یافت که شایعه تخریب پایه و تندیس فردوسی را در شهر قزوین اعلام می‌کرد.

خوشبختانه با پی‌گیری اختصاصی روزنامه صدای اصلاحات و بنیاد فردوسی از شهرداری قزوین، خبر تخریب تندیس فردوسی در قزوین تکذیب شد و تنها تخریب پایه تندیس فردوسی به خاطر نامتوازن بودن اندازه پایه با اصل تندیس نشسته فردوسی که از سوی هنرمند گمنامی ساخته شده است، تایید شد و به خاطر سازه بتنی و میل‌گردهای آهنی پایه پیشین این تندیس امکان برش آن وجود نداشته است البته تندیس فردوسی در قزوین ایرادهایی در ابعاد آناتومی بدن و سر فردوسی دارد که امید داریم به زودی اصلاح شود ویا با تندیسی ارزشمندتر امکان جایگزینی فراهم شود.

قول مدیرکل روابط عمومی شهرداری قزوین برای بازسازی و بهسازی پاتوق محله فردوسی و خبر طراحی زیبای  دیوارنگاری شاهنامه فردوسی و نصب دوباره تندیس فردوسی با پایه متناسب تندیس و کف پوش نوین این محله و امکان عکاسی یادگاری با پدر شعر پارسی فردوسی توسی را در رو به روی تندیس علامه دهخدای قزوینی از ادبیان و احیاگران زبان فارسی در دوران کنونی هم جلوه خاطره انگیزی برای گردشگران و شهروندان قزوین خواهد داشت.

 

رونمایی تندیس فردوسی در قزوین در آستانه بزرگداشت حکیم توس

برپایه این گزارش تحلیلی برای نخستین بار خبر رونمایی از تندیس حکیم توس در قزوین هم‌زمان با بزرگداشت حکیم فردوسی توسی اعلام می‌شود.

نصب دوباره تندیس فردوسی با بازپیرایی این تندیس که سال‌ها بود، بدان توجهی نمی‌شد از سوی مدیران استان قزوین و دعوت برخی از هنردوستان از پایتخت ایران در شهر کهن قزوین، پایتخت خوشنویسی ایران به زودی در همین هفته انجام خواهد شد.

معلق شدن ساخت تندیس‌های غول‌پیکر فردوسی و رستم دستان در شاندیز مشهد

مجموعه خاک کهن مجموعه‌ای شامل ۱۵ هزار متر کوهستان دست‌ساز است که بر سینه صخره‌های‌اش ۸ پیکره بزرگ که هر کدام از سر تا سینه به ارتفاع ۱۰ تا ۱۵ متر از شخصیت‌های شاهنامه بر پایه صفت‌های گوناگون گزینش شده بود که به ترتیب: رستم تهمتن، زال دستان، حکیم فردوسی توسی، کاوه آهنگر، ضحاک ماردوش، گردافرید پهلوان، بهرام گو و فریدون فرخ از سوی هنرمند خراسان، مسعود رنگرزان ساخته شده است که پس از ساخت ۳ هزار متر از صخره‌ها و ۳ پرتره از رستم، حکیم توس و کاوه، چندی است این پروژه متوقف گردید و تصمیم برای ادامه ساخت به دست مدیرانی افتاد که هیچ علاقه و اشتیاقی برای ادامه راه ندارند و هیچ احساسی ملی نسبت به پروژه هنری بزرگ نداشته‌اند؛

دو سالی است که تصمیم به تخریب  پروژه گرفته شده و حکم آن را در دست دارند که خوشبختانه رسانه‌ای شدن ماجرا تا کنون مانع از این اتفاق شوم شده است البته با توجه به پوشش اطراف پروژه و مانع دید شدن خبری به بیرون درز نکرده است اما شایعه‌هایی درباره شروع تخریب داده شده که درستی آن معلوم نیست و نیاز به پیگیری دارد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *